آيا حسين عليه السّلام مىدانست كشته مىشود ؟ 142 باز حسين عليه السّلام از هدف سخن مىگويد 144 سياستى آسمانى و بهت‌انگيز 146 فرزند عمر به پيكار دعوت مىشود 149 كوفه از حسين عليه السّلام دعوت مىكند 150 فصل دهم : اعزام مسلم يا اولين قدم در راه نهضت ( 152 - 161 ) زمامدارى كه اسلام مىپسندد 153 كوفه عهدشكنى مىكند 154 تاريخ خيانت شريح را فراموش نمىكند 156 فرستادهء حسين از هدف حسين عليه السّلام سخن مىگويد 157 فصل يازدهم : كاروان حسين عليه السّلام مكه را ترك مىگويد ( 162 - 183 ) اسيران در كنار شهيدان 165 نقشهء ترور خنثى مىشود ! 167 خيرانديشيها و مصلحت‌بينيها ! 169 پيك حسين عليه السّلام سر سختى نشان مىدهد 169 حسين عليه السّلام از شهادت مسلم آگاه مىگردد 170 حسين عليه السّلام مىگويد چيزى بر من پوشيده نيست 172 حسين مظهر عواطف و انسانيت 173 طليعهء جنگ يا برخورد با حر 174 زندگى با ستمگران چيزى جز ننگ نيست 176 حسين عليه السّلام در سرزمين موعود 178 بردگان حكومت يا آبستنهاى جاه و مقام 180 بندگان خدا يا آزاد مردان امت 181 فصل دوازدهم : عاشورا يا روز سرنوشت براى اسلام و آزادى ( 184 - 193 ) عالىترين حماسهء آزادى در سخت‌ترين شرايط 187 كشتار ، خونريزى ، غارتگرى و جنايت 188 ديده‌اى كه فاصلهء زمان را مىشكافد ! 189 پايان يك مسئوليت و آغاز مسئوليتى ديگر 191 بخش سوم : نقش حياتى و بزرگ كاروان اسيران در تثبيت نهضت حسين عليه السّلام 195 فصل سيزدهم : نقش اسيران پيروز در بهره‌بردارى از نهضت و به ثمر رساندن آن ( 196 - 197 ) فصل چهاردهم : دختر على عليه السّلام خطابه‌اى آتشين ايراد مىكند ( 198 - 210 ) شرايط سخن براى زينب آماده نيست ، اما . . . 200 زينب زادهء زياد را تحقير مىكند 206 نابينايى شيردل و شجاع 209 فصل پانزدهم : كاروان اسيران به سوى شام مىرود ( 211 - 214 ) مجلسى كه يزيد را به ننگ مىكشد 213 فصل شانزدهم : خطابه‌اى آتشين يا محاكمهء رئيس حكومت ( 215 - 227 ) مؤثرترين ضربه بر حكومت يزيد 221